Vandaag ben ik jarig: 49 jaar. Een mooi moment om weer te proberen een blog te schrijven. En dat is lang geleden. Het lukte me niet meer om te schrijven zonder anderen of situaties met anderen te benoemen en dat voelde niet zuiver meer.
Maar ik moet me uitspreken en in plaats van mijn telefoonnotities voltypen, ga ik dat hier doen. Zuiver, puur – dat is immers de betekenis van de naam Karin. En die naam heeft niks te maken met de geframede naam ‘Karen’ die te pas en te onpas geplakt wordt op iemand die klaagt of zeurt.
Framing, daar weet ik inmiddels heel veel over. Nou had ik vanuit mijn opleiding en werkervaring al aardig meegekregen hoe slordig en subjectief journalisten zijn. Maar wat afgelopen vier jaar is gebeurd in de kranten en op tv is ongekend. Verhalen maken over niets, het naar de mond praten van de overheid en ‘experts’ of ‘wetenschappers’, geen bronnen checken en ronduit liegen. Zo kwam ik zelf een keer in de krant omdat ik mensen ten eerste voor een publieke bijeenkomst met die zogenaamde experts had uitgenodigd, aan wie we vragen konden stellen, en ten tweede voor een lezing twee dagen erna met een arts van wie we ook daadwerkelijk antwoorden kregen. Ik heb bij die eerste bijeenkomst geen journalist gesproken, zat daar gewoon tussen het andere publiek en heb zelfs geen woord gezegd. En toch stond ik met mijn volledige naam in de krant. Notabene terwijl mijn uitnodiging alleen met mijn meisjesnaam was ondertekend. Pure zwartmakerij van een normale vrouw en moeder die wat vragen heeft. Best knap. Maar ach, alle aandacht is reclame voor waar ik voor sta.
Het aantal keer dat ik door Facebook beschuldigd ben van het verspreiden van zogenaamde misinformatie is niet meer te tellen. De zwartmakerij. De name calling. De censuur. En het onbegrip. En overal weggestuurd worden en niet meer naar binnen mogen (school, bibliotheek, zwembad, winkels, restaurants, mijn werk voor 10 uur). En dat alleen maar omdat ik zelf nadenk en dingen onderzoek. En omdat ik me daarover uitspreek. En zo ontstond een heuse 21ste eeuwse heksenjacht die nog steeds volop bezig is. Alleen is het gevecht voor Freedom of Speech verandert naar een gevecht voor Freedom of Reach. De algoritmes zijn simpelweg zo aangepast dat ik vrijwel niemand meer bereik of steeds alleen maar in hetzelfde kringetje gezien wordt. Maar ik laat me niet ontmoedigen of wegjagen. I’m back and I’m here to stay. Een jaartje ouder, een jaartje wijzer.
On top of Coronet Peak on my 49th birthday.